به گزارش سراج24؛زیارت اربعین را که خواندیم، با کربلا وداع کردیم و راهی ایران شدیم. بماند که دلمان در گوشهای از حرم اباعبدالله (ع) جاماند، هرچه که بود ما جسم آشفتهمان را به زور کشاندیم و تا مرز خسروی آوردیم! مرز را که رد کردیم سلامی دوباره به ارباب دادیم. آنوقت سوار ماشین شخصیمان شدیم و قصد تهران کردیم. چند کیلومتری همدان بودیم که صدای تق و توق ماشینمان درآمد. گفتیم الان است که ما را وسط راه بگذارد و بشود رفیق نیمهراه... موکبهای مسیر برگشت در ایران همه دایر بودند و مثل روز اول به زائران خدمت میکردند. گفتیم اولین موکب میایستیم. هم کمی استراحت میکنیم و چیزی میخوریم. هم سراغ یک مکانیکی را میگیریم که ماشین را ببریم برای تعمیر.
دو لیوان شربت از موکب گرفتیم و از کسی پرسیدیم جایی را میشناسید این اطراف که ماشین را برای تعمیر ببریم؟ تا پرسیدیم با لهجه شیرین همدانی گفت با پای خودتان آمدید خانه مرادتان، آدرس کجا را میگیرید؟! اول متوجه منظورش نشدیم تا اینکه با دستش به یکی از غرفههای موکب اشاره کرد. غرفهای که سر درش نوشته شده بود(تعمیرگاه صلواتی خودرو) و روبهرویش چند ماشین کاپوتشان بالا بود و درحال تعمیر بودند.
«جمشید چهاردولی» رئیس اتحادیه صنف مکانیک های همدان میگوید این ایده چندسال پیش به ذهنش رسیده اینکه موکبی به پا کنند و با تعمیر رایگان خودروها، خدمتگزار زائران اباعبدالله باشند. میگوید: بارها و بارها دیده بودم زائرانی که از کربلا برمیگردند. خودرویشان نیاز به تعمیر پیدا میکنند و مثل شما آشفته دنبال تعمیرگاه میگردند. همین باعث شد تصمیم بگیرم موکبی را میان راه با همت تعمیرکاران همدان برپا کنیم که این مشکل حل شود و زائران دغدغه خرابی ماشینشان را نداشته باشند! اتفاق جالبی که افتاد این بود که بعد از ما صنفهای دیگر هم پای کار آمدند و در حال حاضر در این موکب که مزین است به نام شهید همدانی غرفه خدمات تلفن همراه، آرایشگاه مردانه و... نیز برپاست.
خادمانی که وقف سیدالشهدا هستند
خادمهای اینجا همه با عشق آمدند. بیشترشان استاد کارند و برای خودشان مغازه دارند اما این چند روز را به عشق اباعبدالله دست از کار و کاسبیشان میکشند و میآیند پای کار امام حسین علیهالسلام! آقای چهاردولی میگوید:ازچندوقت قبل خودشان پیام میدهند که حاجی موکب را کی راه میاندازی؟! انقدر با عشق اینجا کار میکنند که اصلا قابل توصیف نیست. شب و روز اینجا میمانند تا خدمتی در دستگاه سیدالشهدا کرده باشند. خودشان شیفتبندی میکنند و شبها هم موکب را خالی نمیگذارند. اصلا این چند روز کامل وقف زائر سیدالشهدا هستند.
کارتان به اندازه صدها زیارت ارزش دارد!
گوشهای از موکب یک دفتر بزرگ گذاشتهاند. هر زائری که خدمات ماشینش انجام میشود چند دقیقهای پای این دفتر میایستد و چیزهایی مینویسد. درباره دفتر میپرسم و یکی از خادمها میگوید:«اسم، شهر و شماره تماس زائرانی است که خودرویشان را تعمیر کردیم. کنارش هم یک جمله یادگاری برایمان مینویسند. اینکه از خدماتمان راضی بودهاند یا نه؟! نظری،پیشنهادی، انتقادی هم داشته باشند به روی چشممان.دستخط زائران و نوشتههایشان را یادگاری نگه میداریم. دلمان خوش است به جملههایی که نوشتهاند.» دفتر را ورق میزنم بیشترشان تقدیر و تشکر است اما یکی نوشته خداخیرتان بدهد این کارتان بیشتر از صد زیارت ارزش دارد!
